اين اثر كه در دستگاه ماهور و آوار اصفهان ساخته شده‌، متشكل از آثار نيما نادري نوازنده‌ی تار است كه با آواز محسن كرامتي ارايه شده. نكته‌ي بارز اثر بیان دور از تكلف نادري است، اين اثر اگر چه در پاره‌اي موارد از جمله تلفيق شعر و موسيقي در بعضي قسمت‌ها داراي ضعف‌هايي نيز هست، اما صداقت و سادگي بافت و پرهيز از نمايش‌هاي معمول در نوازندگان جوان چنان بر آن سايه افكنده كه مي‌توان «اي كه دل داري» را يك اثر پخته و جاافتاده ناميد. اين بي تكلفي و صداقت در مجموعه‌ي كلي ساز و آواز نيز به‌چشم مي‌خورد. پرهيز از ارايه‌ي اثر با گروه و استفاده از ژانر ساز و آواز، شهامت بالاي نيما نادري را مي‌رساند. نكته‌ي قابل توجه ديگر اين اثر، طراحي عالي جلد آن است كه در نوع خود كم‌نظير است.